ONDER UW AANDACHT

Nawoord van Marcel Messing bij het boek van
Erwin Pasmans
DE CORONAPLANDEMIE


Als u dit boek na lezing terzijde legt met de gedachte dat hier de zoveelste complotdenker aan het woord is, vergist u zich. De auteur is als een onderzoeksjournalist te werk gegaan, iets wat steeds zeldzamer wordt in deze twitterwereld. Vanuit een holistische visie heeft hij de grote hoeveelheid informatie over de coronapandemie overzichtelijk in samenhang gebracht met als conclusie dat het hier om een zorgvuldig voorbereide plandemie gaat.
Al lezende ontmoette ik een geestverwant.

Zoals andere serieuze onderzoekers die hem zijn voorgegaan, ziet ook Erwin Pasmans een totalitaire staat op ons afkomen, waarin al onze vrijheden worden weggenomen, waarin liefde, mededogen en sociale contacten worden vernietigd en de mens gereduceerd wordt tot een object van een diabolische machtselite. 

Met een warm hart en met liefde voor de schepping en de vrijheid van de mens geeft hij zijn inzichten door met maar één bedoeling: wakker worden, verantwoordelijkheid nemen en tot handelen overgaan. Hier is moed voor nodig, ook van de uitgever die dit werk publiceert. Het is te hopen dat het snel de landsgrenzen over mag gaan, op zijn minst in een Engelse editie.

 

Dit nawoord wil zeker geen ‘laatste woord’ zijn, maar verwijzen naar het grondeloze mysterie van de Stilte, waaruit al wat leeft is voortgekomen. Daarin past volstrekt niet wat een aantal schimmige virologen, bacteriologen, farmaceutische bedrijven, multimiljardairs, technologiebedrijven, gezondheidsraden en vooral niet te vergeten de media die hun onderzoeksjournalistieke plicht niet meer vervullen ons voor ogen houden. Namelijk, in de kortst mogelijke tijd een nieuwe wereldorde realiseren die het leven volkomen ontheiligt. 

‘Laten we in liefde en verbondenheid opkomen voor onze rechten’, schrijft de auteur op p. 207. De deur van de tijd staat nog op een kleine kier. 
Aan u, lezer, nu het woord.

Marcel Messing, antropoloog-filosoof-auteur 

Erwin Pasmans De coronaplandemie - Zicht op een verborgen speelveld Uitgeverij Aspekt 2020
Het boek gaat over de coronacrisis die al meer dan negen maanden aanhoudt én over de 'grotere' ontwikkelingen die erachter schuilgaan. Waar zijn we in terecht gekomen? De auteur belicht de werkelijkheid zowel frontstage als backstage. Zo brengt hij een wereldtoneel in beeld dat veel verder reikt dan wat ons wordt gepresenteerd. Geleidelijk komt een verborgen speelveld tevoorschijn.
Op basis van intensieve research is informatie bijeengebracht die zeer uitnodigt om deze op een eigen wijze te verkennen. Het boek is belangwekkend voor burgers en professionals (verpleegkundigen, politici, journalisten, ondernemers, politieagenten, artsen, leraren, bestuurders, et cetera). De huidige situatie gaat ons allen aan. Wij mensen staan voor een onherroepelijk kantelpunt in onze geschiedenis. Waarvoor kiezen wij?
De laatste 100 pagina’s omvatten de uitvoerige introductie van hoofdrolspelers op dit wereldtoneel, vele bronnen, de verklarende woordenlijst en het omvangrijk register. 

ISBN 978 9464 240 603 Paperback, 512 pagina’s Prijs 27,95 

Dit boek is te koop via:
NL: De Coronaplandemie - Uitgeverij Aspekt
BE: De Coronaplandemie | Erwin Pasmans | 9789464240603 | Standaard Boekhandel

 
Over het boek:

‘Pasmans krijgt het zelfs voor mekaar om je aan het lachen te krijgen terwijl je geconfronteeerd wordt met hallucinante informatie.’
Dr. Geert Verhelst, orthomoleculair arts en auteur

‘Helder en inspirerend geschreven overzicht van de coronakritiek.’
Ab Gietelink, filosoof, auteur, acteur en theaterproducent

‘Absoluut verplichte lectuur voor wie de huidige waanzin wil begrijpen.’
Peter Vereecke, classicus en oud-burgemeester

In enkele maanden tijd zijn België en Nederland onherkenbaar veranderd. Politici, bestuurders en deskundigen hebben het bijna enkel nog over het virus en dicteren ons hoe we daarmee moeten omgaan. De media spelen daarbij een bepalende rol. Voor nieuwe inzichten is nagenoeg geen plaats. De kloof tussen de aanhoudende draconische maatregelen en de feitelijke situatie wordt met de dag groter. Hoe is het zover kunnen komen?
Erwin Pasmans en medeburgeronderzoekers vonden elkaar in een sterk gevoelde noodzaak om hierover meer helderheid te krijgen. Dit spontane burgerinitiatief  bleek één van de vele wereldwijd. Het rijke materiaal toont een ontnuchterend beeld dat geheel anders is dan ons in de media en de politiek wordt voorgeschoteld.
In de publieke nieuwsvoorziening was vrijwel meteen zichtbaar hoezeer vele waardevolle wetenschappelijke informatie systematisch buiten beeld of slechts gefragmenteerd aan bod kwam. Onvolledig getoonde cijfers en ontoereikende interpretaties werden voor waar aangenomen. Het smoren en framen van andere geluiden over de lockdown hielden aan en effectieve behandelmethoden werden zelfs verboden. Een dodelijk gemiste kans, immers met álle beschikbare kennis had een tunnelvisie voorkomen kunnen worden. In dit non-stop onderzoek werden steeds diepere lagen aangetoond en kwamen cruciale feiten boven tafel. Duidelijk is dat achter de schermen van de uitvergrote virusdreiging uiterst ingrijpende ontwikkelingen gaande zijn.
De auteur weet dit wereldomvattende krachtenveld in beeld te brengen. Indringend beschrijft hij hoe dit ons leven diepgaand beïnvloedt en ons fundamentele recht op zelfbeschikking vergaand aantast. Precies daarom klinkt uit diverse lagen van de samenleving een steeds luidere roep om de regie over eigen welzijn en gezondheid – en eigenlijk over ons gehele leven – per direct weer terug te nemen. Als krachtig en menswaardig antwoord op de ontstane situatie.
Wij mensen staan voor een onherroepelijk kantelpunt in onze geschiedenis. Waarvoor kiezen wij? Voor een voorgeschreven manier van leven in een technocratisch en totalitair aangestuurde werkelijkheid? Of voor een betrokken levenswijze – in private en publieke sfeer – met directe beslissingsbevoegdheid en echte samenwerking?
Erwin Pasmans (1973) is een schrijver met een onderzoekende en dissidente geest. Van zijn hand verscheen eerder bij uitgeverij Aspekt de dichtbundel Donderslag bij heldere kemel en het lijvige maatschappijkritische werk Zijn we de draad kwijt?